Η ελευθερία μας

Αυτή η ελευθερία η δική μας

κάποτε στοίχισε σε κάποιους την ζωή

κι αν πια δεν χαίρει την εκτίμησή μας

πως δεδομένη, φταίει, την κάναμε κι αυτή...

Για εκείνη σε μια πόρτα κρεμασμένοι

κάποιοι φωνάζανε με όση είχαν φωνή

κι ας είχαν κάννη πάνω τους στραμμένη

πιστεύανε σε αυτή μ' επιμονή...

Εκεί μείναν ψηλά στην έπαλξή τους

όταν το άρμα πλώρη έβαλε μπροστά

συνθλίβοντας αισχρά την ύπαρξή τους

σ' ένα κουβάρι αίμα, σάρκα και οστά....

Εδώ Πολυτεχνείο, σας μιλάει

των φοιτητών η ελεύθερη φωνή

στην είσοδο το αίμα μας κυλάει

ο αδελφός μας μας δολοφονεί....

Αργοναύτης 17/11/14

Γιορτάζοντας με Τα δώρα

   Champagne για όλους καλοί μου φίλοι.... Απορίες;;; Γιορτάζω! Γιορτάζω την ΕΚΑΤΟΣΤΉ μου ανάρτηση... Και θα το έκανα αν είχα κάτι καινούργιο και όμορφο να βγάλω... Αν ερχόταν... Όταν ερχόταν... Αλλά ήρθε... Και ταιριάζει στον εορτασμό αφού αν είμαι αυτό που είμαι και κάνω ότι κάνω το οφείλω σε εκείνους που με έφεραν στην ζωή και μου έδωσαν τα δώρα τους... Αυτά τα οποία διάβασα κάπου σήμερα ότι είναι τα δυο δώρα που κάθε γονιός πρέπει να δίνει στα παιδιά του... Ποια είναι θα το ανακαλύψετε ανάμεσα στις ρίμες μου που ανέβηκαν από την καρδιά στο νου κι από εκεί στα χέρια που πληκτρολογούν... Είχα προλάβει ευτυχώς να τους πω εν ζωή πόσο καλοί γονείς υπήρξαν. Τώρα πρέπει να το μάθουν όλοι όσους μπορώ να αγγίξω. Το χρωστώ στην ιερή μνήμη τους. 

  Τα δώρα

Φύγατε πια από κοντά μου

κι οι δυο μα πίσω φυλαχτό

έχετε αφήσει, ω χαρά μου,

τα δώρα σας, αυτά τα δυο.

Ρίζες μου αφήσατε να έχω,

ρίζες γερές και δυνατές,

σ' όποιον καιρό εγώ ν' αντέχω,

πήρα από σας τις αρετές...

Και τ΄άλλο δώρο είν' τα φτερά μου

ψηλά να φτάσω όσο μπορώ

να κατακτήσω τα όνειρά μου.

Κι αυτά σε σας θε να χρωστώ.

Τα δώρα αυτά είν' οδηγός μου

στο μονοπάτι της ζωής

μες τα σκοτάδια του το φως μου,

ήλιος της κάθε μου αυγής.

Αργοναύτης

Βόλος 03/02/2013

Επειδή το ζητήσατε πέρυσι...

....δείτε το έγκαιρα φέτος ανατρέχοντας στον παρακάτω σύνδεσμο! Είναι το πως κάνω εγώ το στεφάνι μου το Μαγιάτικο...
http://spirogyrismata.blogspot.com/2011/05/blog-post_04.html

Σαν δυο ζωές σμίξαν σε μία....

Το αγκαθωτό το μονοπάτι της ζωής μας

χρόνια οκτώ χέρι με χέρι περπατάμε

κι αν κουραστήκαμε κι οι δυο, μην σταματάμε,

μην πάει άδικα το αίμα της πληγής μας.

Δεν έχω τίποτε απ' αγάπη να σου δώσω

ξέρω πεινάς, πονάς και τυραννιέσαι

μα μην την ώρα, την στιγμή, μην καταριέσαι

δεν θέλησα ποτέ μου μα ποτέ να σε πληγώσω...

Είσαι ολόκληρη η ζωή για μένα

μόνη η δικιά μου ούτε δεκάρα δεν αξίζει.

Γύρω από σένα ο κόσμος μου γυρίζει

μόνος σταθμός εσύ για τα δικά μου τρένα...

                                                                                                                                     Αργοναύτης 17/05/2011            

Το νέο στεφάνι βήμα-βήμα

   Σας το έταξα.... Και αγίου και παιδιού μην τάξεις.... Εσείς και "παιδιά" παραμένετε και "άγιοι" άνθρωποι είσαστε οι περισσότεροι... Οπότε....

Βήμα 1ο: Φτιάχνουμε βάση από τρία τέσσερα ευλύγιστα μακριά κλαδιά τύπου αγράμπελη.... Το κάθε κλαδί πάει λίγο πιο μπροστά από το προηγούμενο και στρίβεται με τα υπόλοιπα... Στο τέλος τυλίγουμε όσο περισσεύει από το μέγεθος του στεφανιού πάνω στον κύκλο που δημιουργήσαμε....

Κοντινό πλάνο για λεπτομέρεια. Δημιουργούνται τρύπες από όπου περνάμε τα λουλούδια. 

Βήμα 2ο: Περνάμε τα μακρυά κοτσάνια των λουλουδιών το ένα μετά το άλλο στην σειρά με βάση τις χρωματικές και μεγέθους επιλογές μας, τα φτάνουμε με προσοχή ως το άνθος και στρίβουμε πάνω στην βάση, μπήγοντας τέλος την άκρη σε κάποια τρύπα. Στην λεπτομέρεια εδώ το φρέσκο κοτσάνι του τριαντάφυλλου. 

Κι εδώ το ίδιο....

Βήμα 3ο: Καλύπτουμε τα τυχόν κενά βάσει σχεδίου με μικρότερα άνθη... 

Βήμα 4ο: Κρεμάμε και απολαμβάνουμε το αποτέλεσμα...

   Το κακό ήταν ότι άρχισα με όσα βρήκα και συμπλήρωσα χθες βράδυ με καινούργια... Γι αυτό άλλα είναι φρέσκα κι άλλα μαράθηκαν... Φτιάξτε καλύτερα το στεφάνι αν έχετε όλα τα απαιτούμενα λουλούδια μαζί και φωτογραφήστε αμέσως όταν είναι στις δόξες του... Λίγη λακ θα κάνει τα πέταλα πιο ανθεκτικά αλλά κάποιες δυστυχώς τα καταστρέφουν λόγω σύστασης... Αυτά από μένα και πάλι καλό Μάη!!!! 

Καλό μήνα κι από μένα....

    Φέτος πέρασα υπέροχα την Πρωτομαγιά μου.... Έζησα μια Πρωτομαγιά σαν εκείνη των παιδικών μου χρόνων, με μια μεγάλη ζεστή παρέα. Ήταν οι φίλοι Bookcrossers από την Αράχοβα και την Λιβαδειά, που φέτος θα φιλοξενήσουν το συνέδριο, οι εξαιρετικοί μας οικοδεσπότες στην Αράχοβα και στο Λιβάδι Παρνασσού.... Μας φίλεψαν καφέ και ψητά, στην φύση, στο πιο πλούσιο καλύβι εκεί γύρω μια και ο πλούτος ήταν στις καρδιές των ανθρώπων αυτών....

     Έκανα φυσικά και φέτος το στεφάνι μου. Βέβαια πάλι χωρίς ίχνος κλωστής.... Κατέληξε στης μητέρας μου το σπίτι οπότε θα κάνω και δεύτερο και θα ανεβάσω φωτογραφίες και από αυτό... Το πρόβλημα είναι φέτος ότι οι τριανταφυλλιές άργησαν λόγω καιρού να ανθίσουν... Έτσι έγινε με λίγα κόκκινα τριαντάφυλλα από ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, άσπρες και μωβ πασχαλιές από την διαδρομή μετά την Γραβιά, και κάποια αγριολούλουδα στο δρόμο...


Στις δόξες του μόλις τελειωμένο....



Μαραμένο πλέον δεν δείχνει όπως στην αρχή.....



 Άρεσε πολύ σε πολλούς.... Αν θέλετε πηγαίνετε  στην ανάρτηση του περυσινού http://spirogyrismata.blogspot.com/2010/05/blog-post.html

Γιορτή στην γιορτή..... 100 γίνατε....

Εκατό αναγνώστες.... Ποιος είναι που προστέθηκε χθες;;;;; Θα ήθελα πολύ να μου το πει.... Πρέπει να τον γιορτάσω δεόντως....
Σας ευχαριστώ όλους μα όλους για τις ευχές στην προηγούμενη ανάρτηση.... Τέτοια μου κάνετε και ξοδεύω χαρτομάντηλα.... Είσαστε η δύναμή μου, η έμπνευσή μου, η μακρινή κοντινή παρέα μου....
Με την ευκαιρία, Coulita μου δεν μου έστειλες τα στοιχεία σου να σου στείλω το βιβλίο.... Το skouliki μας μου τα έστειλε και το ευχαριστώ πολύ... 

Ξεχασμένα γενέθλια.....

     Αν και όταν κοντοζύγωναν το είχα διαρκώς στο μυαλό μου, όταν έφτασαν το ξέχασα τελείως.... Πέρασε ένας χρόνος από την πρώτη ανάρτηση.... 20 Μαρτίου ήτανε.... Τώρα το διαπίστωσα... μια αναγνωριστική υποσχετική ανάρτηση.... Έπειτα κάποιες άλλες δειλές αναρτήσεις... Και σαν χθες έγραφα για τον κακόμοιρο 15χρονο αφγανό.... Εξελίχθηκε το blogάκι  μου χάρη στην πυξίδα που εσείς μου δώσατε με τα σχόλιά σας και την ανταπόκρισή σας σε κάθε ανάρτηση.... Σήμερα προστέθηκε ο 99ος αναγνώστης.... Ο επόμενος θα γράψει 100 και μια σελίδα στην μικρή μου ιστορία.... Σας ευχαριστώ παλιούς και νέους για όσα μου έχετε προσφέρει με τον τρόπο σας, στον δικό μου ιστοχώρο ή στο δικό σας διαδικτυακό σπίτι... Ελπίζω όσο αυτός ο χώρος είναι ανοικτός να σας δίνει όμορφα πράγματα....