100.000 Ποιητές Για Την Αλλαγή

Εδώ θα βρείτε την συμμετοχή μου για την φετινή χρονιά στους 100.000 Ποιητές Για Την Αλλαγή!
Αν θέλετε μπορείτε να ψηφίσετε το ποίημά μου πατώντας "Μου αρέσει" στο τέλος της σελίδας με το ποίημα.

Δημοσίευση by Έλληνες Ποιητές στο Διαδίκτυο.

Το μίλι....

Το μίλι....

Σαν ξυπνάς το πρωί
"Μοναξιά καλημέρα"
μα είναι μπρος η ζωή
κι έχεις μόνο μια σφαίρα.

Στον εαυτό σου μιλάς
"Να μην χάσεις το στόχο"
στον καθρέφτη κοιτάς
"Πως μεγάλωσες τόσο;"

Μα ξυπνά το παιδί
που έχεις μέσα κρυμμένο
και δεν θέλει να δει
να 'χεις βλέμμα θλιμμένο.

Και χαμόγελο πάλι
ανεβαίνει στα χείλη
και κουνάς το κεφάλι
"Πάμε γι άλλο ένα μίλι"...

Η πορεία συνεχίζει
όμως τώρα γελάς...
Η ζωή τώρα αρχίζει
το πρωί σαν ξυπνάς....

Σαν ξυπνάς το πρωί
είναι πια μι' άλλη μέρα
κι έχεις τρόπο πια βρει
για να πας παραπέρα...

Το παιδί θα ξυπνάς
που έχεις μες την ψυχή σου
και θα χαμογελάς
μπρος στην νέα αρχή σου

Γιατί αυτό το παιδί
που έχεις μέσα κρυμμένο
δεν θα θες πια να δει
να 'χεις βλέμμα θλιμμένο.

Το χαμόγελο πάλι
θ' ανεβαίνει στα χείλη
θα κουνάς το κεφάλι
"Πάμε γι άλλο ένα μίλι"....

Η πορεία συνεχίζει
κι εσύ πάντα γελάς....
Η ζωή τώρα αρχίζει
το πρωί που ξυπνάς

Αργοναύτης 21/09/14

Σπύρου Οδύσσεια!

Που λές για μια εγχείρηση ξεκίνησα να πάω
μα όμως αναβλήθηκε κι έμεινα να πεινάω
αφού πια ήμουν νηστικός από εχθές το βράδυ
και η κοιλιά γουργούριζε πρωί που ήταν σκοτάδι

Μ' άδειο στομάχι έφτασα εις το Νοσοκομείο
χωρίς νερό χωρίς καφέ σκέτο τρελλοκομείο....
Κι όταν κατάλαβε ο γιατρός πως είχε κάνει λάθος
μου 'ρθε να ορμήσω απάνω του εις του μυαλού το βάθος

Σαν τραγανή λαχταριστή τον έβλεπα μπριζόλα
αφού από την πείνα μου τα έβλεπα πια όλα
μα έμελλε χειρότερα αργότερα να μάθω,
πως είχα ακόμα πιο πολλά στην μέρα μου να πάθω...

Πέρασα απο έλεγχο ιατρικό βαρβάτο
και όλο και γουργούριζα που λέτε σαν το γάτο
στις δώδεκα τελείωσα και πήρα οδηγίες
σούπα για μεσημεριανό και ελαφρές αηδίες....

Τα παίρνεις τότε πείτε μου ή όχι πια στην κράνα!
Η νοσοκόμα μου έφερνε λιγάκι σε λαγάνα
και ο γιατρός σαν τον χαλβά εν μέσω της νηστείας
μου δίνει τη χαριστική βολή της ιστορίας...

Το βράδυ λέει μοναχά γιαούρτι εγώ να φάω
κι από τις έντεκα και μπρος στο διάολο να πάω....
αφού κομμένο το νερό ακόμα κι αν πεθαίνεις
σαν να διαβαίνεις έρημο και σ΄όαση δεν βγαίνεις

Το μεσημέρι τελικά λίαν ξελιγωμένος
λίγο ψαράκι έφαγα στην κλινική ο καημένος
που είναι βραστό και ελαφρύ και δεν κρατάει διόλου
την πείνα μου την τρομερή που πάει κατά διαόλου

Και για το βράδυ υπάκουσα κι έφαγα γιαουρτάκι
κι έπειτα από τις έντεκα λέω το νερό νεράκι
πάω να την πέσω γρήγορα ο ύπνος να με πάρει
κι έρχεται λέει ένα αρνί της μάνας του καμάρι

Κι ύστερα κι άλλο έφτασε και τρίτο κι άλλα τρία
μα ξαφνικά το έβδομο το βλέπω οβελία
πετάχτηκα απ' τον ύπνο μου με θόρυβο μεγάλο
αφού απ' το γουργούρισμα δεν άντεχα πια άλλο!

Ήρθα ξανά στο δίκτυο και το παράπονό μου
σας λέω με τους στίχους μου, τον πόνο τον δικό μου
πόνο βαθύ μες την κοιλιά που είναι τώρα άδεια
και νοσταλγεί τα φαγητά που έτρωγε τα βράδυα....

Αχ φίλοι μου πως το ποθώ αυτό να τελειώσει
να το γιορτάσω με φαί τ' άντερο να λαδώσει
κι εσάς με τα στιχάκια μου να μην πια σας την σπάω...
Και τι ζητάω ο άνθρωπος;;; Λίγο φαί να φάω!

俳句 Haiku

Τελευταία ερωτεύθηκα τα Χαϊκού.... Τι είναι; Είναι ένας Ιαπωνικός τύπος ποίησης σε τρείς στίχους με 5-7-5 συλλαβές αντίστοιχα...
Να δειτε εδώ...

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%BF%CF%8D

Χαϊκού - Βικιπαίδεια

el.wikipedia.org

Το λοιπόν έγραψα κάμποσα αυτές τις μέρες και όσοι δεν είσαστε στο facebook δεν τα γνωρίσατε... Σας τα παραθέτω λοιπόν εδώ όλα πλην τριών που θέλω να στείλω σε διαγωνισμό και γι αυτό θα τα δείτε άλλη φορά...

Εις μνήμην 373 παιδιών

Άνθη κομμένα
του χρόνου μου οι μέρες
λίγες να κλάψω...

***

Έλα σε μένα

Άγριο κύμα,
πληγωμένο συ σκαρί
και ΄γω λιμάνι...

***

Επιθυμία

Αγάπησέ με
σαν το χώμα την βροχή
το διψασμένο....

***

Το πρωί

Όταν ξυπνήσεις
θα 'μαι ακτίνα φωτός
στο μάγουλό σου...

***

Περσίδες

Αστέρια πέφτουν
κι οι ευχές μου όλες
για σένα θα 'ναι....

***

Αντάμωμα στην θάλασσα

Εκεί στ' ανοιχτά
δελφίνια παίζαν τρία
με την ματιά μου.....

***

Καλοκαίρι

Μέσα στις ελιές
έρωτα γυρεύαμε
σαν τα τζιτζίκια....

Δεν θα πάω σχολείο σήμερα....

Σήμερα δεν θα πάω στο σχολείο....

Όχι δεν με πονάει ο λαιμός μου... Ούτε έχω λίγο βήχα... Ούτε αδιάβαστος είμαι.... Αυτό είναι πολυτέλεια για τα παιδιά στην Δύση... Εδώ είναι Γάζα... 

Δεν θα πάω γιατί δεν θα έρθει ούτε ο Αλί που σκοτώθηκε στον ύπνο του από βόμβα, ούτε ο Μοχάμαντ, γιατί ακρωτηριάστηκε και δεν μπορεί να περπατήσει πια ως εκεί, ούτε ο Καρίμ γιατί χάθηκε κάτω από τα συντρίμμια και μάλλον δεν θα προλάβει να βγει αν βγει ζωντανός και να έρθει... Ούτε και η Καντίγια γιατί έμαθα ότι δεν βλέπει πια όταν έχασε τα μάτια της από θραύσματα... Ούτε η Άχλαμ αφού χωρίς χέρια δεν μπορεί πια να γράψει...

Κι έπειτα και να ήθελα να πάω, το σχολείο δεν υπάρχει πια... Τρεις πύραυλοι το κατέστρεψαν και σκότωσαν πολλά γυναικόπαιδα μέσα σ' αυτό.... Α! Και η δασκάλα σκοτώθηκε... Τα περισσότερα βιβλία μας κάηκαν... Η Λάναν μάζεψε μερικά... Όσα πρόλαβε να σώσει, αλλά είναι λίγα. Εκεί χάθηκε ο Μοχάμαντ... Εκεί είναι ακόμα ζωντανός θαμμένος ο Καρίμ... 

Εκεί μαζί τους σκοτώθηκε κι εκείνος ο στρατιώτης του ΟΗΕ που τους προστάτευε.... Εκείνον ποιος τον προστάτευε άραγε...

Ναι, ναι.... Δεν θα πάω σχολείο σήμερα....

Εξελίξεις από το ποίημα....

Απρόσμενα μια Αλβανίδα συγγραφέας φίλη φίλων μου η Anila Themiu απέδωσε το ποίημα μου στα αλβανικά και το ανάρτησε σε δυό ιστοσελίδες λογοτεχνική και ΜΜΕ της Αλβανίας.... Πρώτη φορά μου συνέβει αυτό.... Προσωπικά το απέδωσα στα Ιταλικά...Και η φίλη Δήμητρα Γκοτοσοπούλου στα Αγγλικά με δική της πρωτοβουλία προλαβαίνοντάς με..... Είναι ιερός ο σκοπός και σημαντική η εξέλιξη για μένα οπότε μεγάλη μου η χαρά. 

Αχ Ισραήλ...

Μαυροκόκκινο αίμα στη γη
και κορμιά σε μια ανθρώπινη μάζα
χρόνια τέλος δεν έχει η σφαγή
τελειώσαν κι οι γάζες στην Γάζα....

Κι εσύ κάποτε που ήσουν το θύμα
ο χειρότερος έγινες θύτης
κι ανελέητα σπέρνεις το κρίμα
σαν στυγνός δολοφόνος αλήτης...

Το Ολοκαύτωμα μοιάζει σου ξένο
δικαιώνεις εσύ τον φονιά σου
και ψυχές πια στοιβάζεις στο τρένο
για άλλο Άουσβιτς στην γειτονιά σου...

Αργοναύτης 22/07/2014

Μια δική μου ποιητική απόδοση στα Ιταλικά....

Ah Israele

Rossonero il sangue per terra
e dei corpi in umana una massa
il massacro da anni impera
son finite anche le garze in Gaza

Tu che vittima eri allora
il peggiore diventasti autore
impietoso uccidi ancora
d' assassino crudele di cuore...

L' Olocausto non ricordi nemmeno
al carnefice dai la ragione
anime ammassi oramai sul treno
per un' Auschwitz nella tua regione...

Spiros Makrigiannis
Argonauta 23/07/14

PËRSHTATI NË SHQIP ANILA THEMIU

AH IZRAEL

Kuqezi gjak në tokë
dhe trupa njërëzor në masa
vite rradhë, fund ska therrja dot
mbaruan dhe gazat në Gaza

Dhe ti dikur kur ishe viktimë
u bëre vrasësi më i rrezikshëm
dhe pamëshirë mbjell krim
si krimineli më i neveritshëm

Masakra të duket e huaj ty
të drejtë i jep vrasësit tënd
dhe shpirtrat tashmë vë në tren aty
për në Autsvic ,në të tëndin vend

Dimitra Gkotosopoulou μια απόδοση του στα αγγλικά!

Ah Israel…

Black and red blood on the earth
and bodies in a human mass
for years now the massacre has no end
and in Gaza they are out of gauze…

And you who once were the victim
are now the worst victimizer
relentlessly seeding the pity
a brutal murderer on his riser…

The Holocaust seems foreign to you
you give justice to your murderer
and you pile up souls in the train
to a neighboring Auschwitz, one greater…

Αχ Ισραήλ...

Αχ Ισραήλ...

Μαυροκόκκινο αίμα στη γη

και κορμιά σε μια ανθρώπινη μάζα
χρόνια τέλος δεν έχει η σφαγή
τελειώσαν κι οι γάζες στην Γάζα....

Κι εσύ κάποτε που ήσουν το θύμα

ο χειρότερος έγινες θύτης

κι ανελέητα σπέρνεις το κρίμα

σαν στυγνός δολοφόνος αλήτης...

Το Ολοκαύτωμα μοιάζει σου ξένο

δικαιώνεις εσύ τον φονιά σου

και ψυχές πια στοιβάζεις στο τρένο

για άλλο Άουσβιτς στην γειτονιά σου...

                                  Αργοναύτης 22/07/2014