Ηλίθιος

Ηλίθιος

Τόση ζωή και τόσες μάχες σου χαμένες

όλες τα νώτα που δεν είχες φυλαγμένα

να επιμένεις με τις μνήμες σου σβησμένες

όλοι πως έχουν την ψυχή τους σαν εσένα...

Μα των ανθρώπων οι ψυχές όλες δεν μοιάζουν

έχουν αγκάθια οι πιο πολλές και σε τρυπάνε

κι είναι και άλλες δηλητήριο όπου στάζουν

στις ανοιχτές σου τις πληγές για να πονάνε.

                                                   Αργοναύτης 09/09/2013

Η ευωδιά σου

Η ευωδιά σου

Κάθε γυναίκας έχει η μνήμη μυρωδιά

ξεχωριστή η καθεμιά και διαλεγμένη

άλλη αιθέρια απαλή κι άλλη βαριά

άλλη οικεία στο μυαλό και άλλη ξένη...

Κι εσύ μυρίζεις γιασεμί σαν γειτονιά

κάπου στης πόλης τον ιστό που είναι κρυμμένη,

που έχει αυλές γιομάτες γλάστρες στη σειρά

και στο τσιμέντο με παρτέρια επιμένει...

                                          Αργοναύτης 

                               Βόλος 03/09/2013

Το τίμημα

Το τίμημα

Γλύψε και πάλι τις πληγές σου σαν σκυλί

κι άσε τον χρόνο να περάσει να τις 'γιάνει.

Μέτρα στο σώμα σου ξανά κάθε ουλή

γυμνός που αφήνεις κάθε δόρυ να σε φτάνει...

                                                          Αργοναύτης

                                                             Βόλος 29/08/2013

Μικρό ερωτικό 2

Μικρό ερωτικό 2

Είναι στιγμές που μου λείπει απλά
το να σε έχω πλάι μου...
Να ακουμπάω το μπράτσο μου
στο λείο δέρμα σου όπως σε έχω αγκαλιά...
Να αφήνομαι στο ρυθμό της ανάσας σου
που περνάει στις φλέβες μου
από το άγγιγμα των σωμάτων...

Αργοναύτης
Βόλος 25/08/13

Πολύχρωμο μαύρο

  

  Πολύχρωμο μαύρο...

Άρπαξαν ότι πρόχειρο
στο διάβα τους που βρήκαν.
Κάτι από εδώ κάτι από εκεί
αρκεί λιγάκι χρώμα
το μάτι για να ξεγελά
απάνω του να είχε.
Το φόρεσαν στα γρήγορα
στο αιμόφυρτο το σώμα
πάνω απ' το μαύρο σάβανο
που στην αρχή το ντύσαν.
Όμως όσο πολύχρωμο
κι αν κάμωσαν το μαύρο
κανέναν δεν ξεγέλασαν
μόνο ξυπνήσαν μνήμες...

Αργοναύτης 12/07/2013

Άγχος

 Άγχος

Τα μάτια πια δεν κλείνουν στο κρεβάτι,

ο φόβος για το αύριο τα κρατά

ορθάνοιχτα να ψάχνουν θαρρείς κάτι

στήριγμα νά 'βρει η χαμένη σου ματιά.

Να μην πλανάται στο κενό σαν ξημερώσει,

όταν στους δρόμους στα χαμένα θα γυρνάς

παρακαλώντας δακρυσμένος Θεός να δώσει

να μην περάσει άλλος κανείς ότι περνάς.

Να βρει ελπίδα στο σκοτάδι να σκαλώσει,

να κρεμαστεί πάνω σε κάποια σιγουριά,

από το φόβο και το άγχος να γλιτώσει,

την αλυσίδα της να σπάσει την βαριά.

Κι ύστερα σκέφτεσαι στο δρόμο σου τι είδες

την μέρα αυτή που αργά αργά αποχαιρετά,

στο ζύγι βάζεις μία μια τις καταιγίδες

κι είναι η δική σου απ' τις άλλες πιο ελαφριά.

Κι έτσι επιτέλους ο Μορφέας σ' αγκαλιάζει

διώχνει τους φόβους σου της νύχτας μακριά

και την καινούργια αυγή βλέπεις να τάζει

πως θα γλυκάνει σου την πίκρα στην καρδιά.

Αργοναύτης

Βόλος 01/05/2013

Εθελοντές

Εθελοντές

Υπάρχουν άγγελοι εκεί έξω ακόμα

δεν έχουν τούτοι εδώ φτερά

δυο λέξεις όμορφες έχουν στο στόμα

κι έχουν μεγάλη μια καρδιά.

Έχουν τα χέρια τους να δίνουν

όπου χρειάζεται αγκαλιά,

κι αγάπη τόση που να σβήνουν

τον πόνο μονοκοντυλιά.

Κάποιοι που αν και λίγα έχουν

πρόθυμα δίνουν τα μισά,

σ' όποια ανάγκη πρώτοι τρέχουν,

σκορπούν παντού παρηγοριά.

Δώσε τους πίσω Θεέ μου αγάπη,

όση μοιράζουν τους τα χέρια

και στο χρυσό σου το κιτάπι

γράψε τους τ' όνομα μ' αστέρια.

Αργοναύτης

Βόλος 11/02/2013