Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Αποδείξεις

      Αποδείξεις
     
      Γέμισε η ζωή μας αποδείξεις,

      παντού μικρά χαρτιά τσαλακωμένα,
      πως σκλάβοι γίναμε τώρα ενδείξεις
      του χρήματος, σε χρόνια διψασμένα
      για λίγη αξιοπρέπεια και γαλήνη,
      όπου αρκούμαστε στην ευτυχία
      με όσα τώρα λίγα η ζωή μας δίνει
      και με τη φτώχια πια μεσοτοιχία.
      Κι ενώ δεν ξέρουμε αν αύριο στο τραπέζι
      θα ‘χει ξανά ψωμί να φάνε τα παιδιά μας
      με συν και πλην στις αποδείξεις πλέον παίζει
      να αποδείξουμε πως μαύρισε η καρδιά μας….
     
                                                                  Αργοναύτης 24/05/2015

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Στους έρημους σταθμούς

Στους έρημους σταθμούς

Στους έρημους γυρνά η ψυχή μου τους σταθμούς
που έχουν βαγόνια στις γραμμές παρατημένα
με αναμνήσεις φορτωμένα και καημούς
και τα παράθυρα από δάκρυα ποτισμένα.

Πόσες φορές έχουν γνωρίσει την χαρά
και πόσες άλλες εκεί έμαθαν τον πόνο
σε κάθε αντάμωμα σαν ήτανε μπροστά
ή χωρισμούς που σταματούσανε τον χρόνο.

Μα τώρα πια χάσαν την αίγλη την παλιά,
φιγούρες μοιάζουν θλιβερές και γερασμένες,
πληγές γεμάτοι, με παράθυρα κλειστά,
με αποβάθρες και γραμμές χορταριασμένες.

Αχ να γινότανε ξανά να είχαν ζωή
πάλι στα σπλάχνα τους, ας ήταν για μια μέρα,
τραίνα ανυπόμονα να έφταναν πρωί
και με σφυρίγματα να σκίζαν τον αέρα.

Κι εγώ να ήμουνα ξανά παιδί μικρό
πάνω στην γέφυρα πεζών να τα χαζεύω
να με τυλίγουνε με σύννεφα καπνό
την μυρωδιά τους στην ψυχή μου να μαζεύω….


                        Αργοναύτης 21/05/2015

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Μάνα μου

Μάνα μου

Μάνα μου όμορφη στα μάτια μου
γεμάτη από ζωή και από γλύκα,
μάνα που μάζευες κομμάτια μου
και δύναμη μου έδινες για προίκα,
μάνα που ίσκιος μου έγινες
πάντα να με προσέχεις
και την ψυχή σου έδινες
εμένα να συντρέχεις,
που να σε βρω μάνα μου πια
πάνω σου ν' ακουμπήσω
έφυγες γι άλλη γειτονιά
πως να σ' ακολουθήσω;
Μ' αν έφυγες στον ουρανό
έμεινες στην καρδιά μου
και στην ψυχή και στο μυαλό
και πάντα είσαι κοντά μου....

Αργοναύτης 10/05/2015

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Μια γιαγιά...


Ζωή γραμμένη ολάκερη
στις ράχες των χεριών σου
σε κάθε χρόνου σκάλισμα
κάματου ή χαδιών σου...
Να την διαβάσω στάθηκα
κι άγγιξε την καρδιά μου
στα βάσανά σου χάθηκα
σαν νά 'σουν η γιαγιά μου...
Αργοναύτης 01/04/2015
Πάνω σε μια φωτογραφία της Μαριάννας Μπουντούρη

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Υγρός τάφος












Υγρός τάφος
Αφρόξυλα δεν ήταν που στο κύμα
ανάλαφρα γλιστρούσαν δίχως έγνοια
μήτε δελφίνια ‘κει στα χρυσαφένια
που έπαιζαν νερά, κάπου στα πρύμα…
Ούτε ήταν φάλαινας η μαύρη πλάτη
που στον αφρό προβάλλει ωσάν νησί
ούτε μια ξέρα απ’τον ήλιo χρυσή
που σκάει το κύμα πάνω με γινάτι…
Ήταν κουφάρια πια δυστυχισμένα
κι ήταν κορμιά που ακόμα είχαν πνοή
με ένα σάπιο δουλέμπορων σκαρί
την μοίρα τους που έψαχναν στα ξένα…
Γέμισες θάλασσα νεκρούς στη δύση
γέμισες φρίκη ουρανέ την αυγή
κι έγινε ακόμα και ο φλοίσβος κραυγή
για μια πληγή που δεν λέει να κλείσει….

                   Αργοναύτης 22/04/2014

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Υπογεγραμμένο με αίμα.... Για τον Βαγγέλη....

Ένα υπέροχο σε σύλληψη κι ευαισθησία ποίημα στα Αλβανικά* για τον Βαγγέλη έγραψε ο Κ.ος Edmond Shallvari στην Θεσσαλονίκη 16 Μαρτίου '15 (Selanik, 16 mars 2015)
Το μετάφρασε** στα ελληνικά η καλή μου φίλη ποιήτρια Teuta Sadiku...
Εγώ με βάση την μετάφραση αυτή και τις διευκρινίσεις της Teuta, αλλά και με την στήριξη και τα λιθαράκια της αγαπημένης Κατίνας Βλάχου το απέδωσα ποιητικά στα Ελληνικά....
*FIRMOSUR ME GJAK
“Vangjeli im, nuk të çoj dot në Had
Varka ime është e vogel për tëndin shpirt”
Për herë të parë qau Haroni plak
Për herë të parë s’pëlqeu punën e tij.
Për herë të parë dhe Hadi u ndodh në dilemë
Dilemen s’e njeh asnjë Perëndi
I tha varkëtarit prapa djalin ta kthejë
T’i thotë është shpejt, për botën e tij.
Por djali veç lutej, oh ç’lutje djaloshi
Firmosur me gjak, të fundit udhëtim
Lutje të tillë, s’kish dëgjuar Haroni
Dhe çoi drejt Hadit, udhëtarin e ri.
@Edmond Shallvari
Selanik, 16 mars 2015
**Σφραγισμένο με αίμα
΄΄Βαγγέλη μου, δεν μπορώ να σε πάω στον Αδη
η βάρκα μου είναι μικρή για την ψυχή σου ΄΄
για πρώτη φορά δάκρυσε ο Χάρος
για πρώτη φορά δεν δέχτηκε την δουλειά δίκη του.
Για πρώτη φόρα και Αδη μπήκε σε δίλημμα
κανένας Θεός το δίλημμα δεν το γνωρίζει
είπε στο βαρκάρη πίσω το παιδί να γυρίζει
είναι πολύ νωρίς σε αυτό το κόσμο να ζήσει.
Το παιδί παρακαλούσε, προσευχή παιδιού έλεγε
σφραγισμένο με αίμα το τελευταίο του ταξίδι
τέτοιες προσευχές ο Χάρος πότε δεν άκουσε
και πήγε στον Αδη το νέο ταξιδιώτη.
μετάφραση teut@sadiku
Υπογεγραμμένο με αίμα
”Βαγγέλη μου, δεν το μπορώ στον Άδη να σε πάω”
μικρή η βάρκα, του έμοιαζε πως δεν χωρά η ψυχή του.
Πρώτη φορά που δάκρυσε κι ο Χάροντας ακόμα
πρώτη φορά δεν ήθελε δουλειά που ήταν δική του.
Πρώτη φόρα έχει δίλημμα τον Άδη συνεπάρει,
κανείς Θεός το δίλημμα δεν το ‘χε αυτό γνωρίσει,
πίσω να πάει το παιδί του λέει του βαρκάρη
τι είναι νωρίς πολύ νωρίς στον κόσμο αυτό να ζήσει.
Μα παρακάλαγε ο νιος σε κάθε προσευχή του
”Για το ταξίδι το ύστατο, θα υπογράψω με αίμα”
με τόσα παρακαλετά λυγάει την αντοχή του
τον πήρε πια στην βάρκα του και διάβηκε το ρέμα.
Για την ποιητική απόδοση
Αργοναύτης 18/03/2015
Σπύρος Μακρυγιάννης

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Μετάλλαξη











Μετάλλαξη
Με στοιχειώνει το βλέμμα σου
μελί, έξυπνο κι αθώο συνάμα,
το χαμόγελό σου
την ψυχή μου βουτάει στο κλάμα.
Με στοιχειώνει το αίμα σου
στη γη με το χώμα αντάμα,
κανείς στο πλευρό σου,
κι εγώ ελπίζω ακόμα στο θάμα.
Μα έχει ο κόσμος μας πάθει μετάλλαξη
και δεν γίνονται άλλα πια θαύματα
κι ούτε ίσως κι αυτός ο χαμός σου
θα γιατρέψει τ' αγιάτρευτα τραύματα....
Αργοναύτης 18/03/2015