Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Χρόνια πολλά σε όλες τις φίλες του blog και...

..... ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΣΦΟΔΡΗΣ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΗΣ με πολλαπλές παρενέργειες, μέχρι νεωτέρας.... Σας αγαπώ πολύ όλες.... και όλους βρε... Δεν ξεχνάμε και τα αγόρια.... Συγνώμη αν χάθηκα από τα σχόλιά σας...

9 σχόλια:

  1. Καιρός ήταν θαρρώ, να δούμε και μια άσπρη μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αλήθεια είναι οτι λίγο αργά το θυμήθηκε ο Χειμώνας...ας είναι.
    ΑΠο σένα και λόγω του αναγκαστικού κατ οίκον περιορισμού περίμενα να μας τιμήσεις ιδιαιτέρως...ας το απόλαυσε τουλάχιστον η Γιάννα, γιατί αποκλείεται να μην έχεις γράψει κάτι.
    Και εμείς σ αγαπάμε,γι αυτό μόλις "σφυρίξεις" καταφθάνουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kαλη Σαρακοστη, φιλε Σπυρο...
    Μακαρι ολα να πανε καλυτερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πες μου ότι αποκλείστηκες στο Πήλιο...
    Ευχαριστούμε για τις ευχές και να θυμάστε τ' αγόρια πως... μπροστά από σας υπάρχει μια γυναίκα... Οkey;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευχαριστούμε!!!
    Εύχομαι τις ακραίες καιρικές συνθήκες να τις απολαμβάνεις και ό,τι δεν μπορείς να αλλάξεις να το διασκεδάζεις...
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Που πας;;;;;; ααααααααααααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ...πού πάς καραβάκι με τέτοιο καιρό;;;;......
    Θεοφανώ και Μαρία Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευαγγελία μου

    Ναι μεν καιρός ήταν, όμως εγώ δεινοπάθησα να φτάσω σπίτι μου για τα τελευταία 200 μέτρα κι ευτυχώς βρήκα μια τελευταία θέση σε ένα πλάτωμα κάπου 100 μέτρα από εκεί...

    ΧΑΡΑ μου

    Ο αναγκαστικός κατ' οίκον περιορισμός και μάλιστα χωρίς ρεύμα για σχεδόν 20 ώρες επομένως χωρίς θέρμανση είχε σαν συνέπεια να μην μπορώ να συνδεθώ αφού "κλέβω" σύνδεση από ελεύθερα δίκτυα ή στης μητέρας μου το σπίτι ή σε καφέ με Wi-Fi... Χωρίς ρεύμα υπολογιστή έχω για κανά δυο ώρες... Δυστυχώς δεν μπόρεσα να σας τιμήσω... Αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι η μέρα της γυναίκας για να το κάνω....


    μαχαίρη μου...

    Αντεύχομαι αν και αργά.... Και νά που τώρα διανύουμε ηλιόλουστες μέρες... Που θα πάει θα έρθουν και στην ζωή μας τέτοιες...


    to alataki

    Στους πρόποδες μένω.... Εκεί αποκλείστηκα για λίγο...
    Όσο για αυτό που είπες το ξέρουμε όλοι κι ας μην το παραδεχόμαστε πάντα...


    Χριστιάνα μου

    Το απόλαυσα με χιονοπόλεμο με τα πιτσιρίκια από κάτω μας και με την απίστευτη ηρεμία του τοπίου από το σπίτι μου...



    Coula μου

    Πουθενά βρε δεν πήγα απλά ήταν δύσκολο να μετακινούμαι για να πάω όπου μπορούσα να έχω σύνδεση...


    Θεοφανώ και Μαρία Κ.

    Αγάπες μου.... Όπως είπα και στην Coula μας πουθενά δεν πήγα.... Δύσκολο να τρέχεις όμως να βρεις σύνδεση...

    mahlerάκο μου

    Το σπίτι μου είναι στους πρόποδες του Πηλίου στην Άλλη Μεριά... Ως εκεί και λίγο πιο κάτω το χιόνι ήταν άφθονο!!!! Με λάστιχα χάλια είδα κι έπαθα να φτάσω μέχρι πιο κάτω από το σπίτι... το να φτάσω εκεί και να μπω στην αλάνα μας ήταν αδύνατο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή