Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Κι έρχεται εκείνος


   Κι έρχεται εκείνος

    Κι έρχεται εκείνος
    δίχως να παίρνει αναβολές
    να κόψει τον ομφάλιο λώρο
    αυτόν που βάσταγε γερά
    πενήντα χρόνια τώρα...
    
    Κι έρχεται εκείνος
    και δεν λογάριασε στιγμές
    πίσω να πάρει το ουράνιο δώρο
    ρίζες να κόψει μου βαθιά
    μην βλέποντας την ώρα...
    
    Κι έρχεται εκείνος
    που πάντα ζήλευε χαρές
    και το χωράφι από το σπόρο
    να το χωρίσει οριστικά
    να πάρει μου το σ' άλλη χώρα...

2 σχόλια:

  1. Ωδή στην οδύνη για το θάνατο.
    Εξαιρετικοί στίχοι... Ατόφια συναισθήματα αποτυπωμένα σ' ένα ποίημα.
    Τα ταπεινά μου συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου με συγκινείς... Ατόφια ναι. Γραμμένα μόλις και όπως βγήκαν... Ευχαριστώ από την ψυχή μου για την επίσκεψη.

      Διαγραφή