Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Η εκκωφαντικά διακριτική παρουσία της Αντιγόνης μας στον Βόλο

   Μεγάλη ήταν η αδημονία... Οι μέρες δεν περνούσαν... Έτσι έμοιαζε... Φρεναρισμένος ο χρόνος. Κι όμως έφτασε η προηγούμενη μέρα. Και τότε ήταν οι ώρες που δεν πέρναγαν... Διαστέλλεται ο χρόνος όταν πλησιάζει κάτι που καιρό ποθείς. Ανάλογα με τον πόθο μεγαλώνει η αίσθησή του. Οι ώρες γίνονται αντιληπτές σαν μέρες. Τα λεπτά σαν ώρες. Ο ύπνος χάνεται. Οι σκέψεις έρχονται.

   Προβάλλεις στο μυαλό σου εικόνες που ΘΑ ζήσεις. Προσπαθείς να κλέψεις την γεύση της στιγμής που δεν ήρθε ακόμη. Πως θα είναι να αγκαλιάσεις  έναν άνθρωπο που αγαπάς κι εκτιμάς τόσο μα τόσο πολύ κι όμως δεν γνώρισες ποτέ από κοντά; Θα καταφέρεις άραγε να του δείξεις τι νιώθεις; Άραγε η προετοιμασία που έκανες και το αποτέλεσμα θα είναι αντάξια των υποσχέσεων που έδωσες; Οι άλλοι;;; Θα νιώσουν ότι έχεις νιώσει εσύ και θα καταλάβουν το γιατί επέμενες, γιατί τόση αγάπη κι εκτίμηση; Και απαντάς μόνος σου σ' αυτό το τελευταίο... Ναι! Ναι! Δεν μπορεί να μην τους συνεπάρει ότι άγγιξε τόσους άλλους όσο λίγος κι αν σταθείς εσύ...

   Νύχτωσε... Αναπάντεχο μήνυμα στον υπολογιστή... Πέρα μακριά, πάνω στο Χρυσοπράσινο φύλλο μια ακόμη καρδιά χτυπούσε... Τόσο δυνατά που σχεδόν την άκουγες δίπλα σου. Η Έλενα. Ίδια αγωνία και ίσως περισσότερη. Και πίκρα που δεν μπόρεσε να είναι εδώ. Αν γινότανε λέει να συνδέονταν μέσω Skype... Θεέ μου... Μα ήταν τόσο εύκολο και λίγο ότι ζητούσε. Κι έπειτα η απροσδόκητη έκπληξη. Είχε φροντίσει να την γλυκάνει από μακρυά... Πόσο μου φάνηκε παράξενο! Να βρήκα αγάπη  μεγαλύτερη από την δική μου; Κι έπειτα σκέφτηκα και είπα όχι. Ίσες κι όμοιες είναι οι αγάπες. Ψάχνουν τρόπο να εκφραστούν μόνο, καθεμιά δικό της.

   Ξημέρωσε Κυριακή 7 Απρίλη. Το μεσημέρι δεν έλεγε να έρθει. Κι εγώ έψαχνα τα λόγια. τα λόγια της πρώτης αγκαλιάς. Τα λόγια μεταξύ μας μετά. Τα λόγια της βραδιάς που δεν ήθελα να είναι γραμμένα πουθενά παρ' εκτός στα φυλλοκάρδια μου... και σαν ανέβηκε ο ήλιος στο κέντρο του ουρανού πήγα στα ΚΤΕΛ. Φώναζα μέσα μου "Τρέχα οδηγέ. Φέρε μου γρήγορα εκείνη που μ΄έκανε να ονειρεύομαι ότι κρέμομαι στην ποδιά της ακούγοντας ιστορίες κιτρινισμένες από τον χρόνο και τους γλυκόπικρους χυμούς της ζωής. Η μάνα μου πάει... Κι αυτή είναι λίγο μάνα μου χρόνια τώρα"... Ήρθε κι ο Χρήστος. Ευτυχώς. Κάποιος να με συγκρατεί όταν έφτασε το λεωφορείο.

   Η γαλήνια μορφή της γεμάτη σεμνότητα ξεπρόβαλε. Για λίγο μίλησαν οι αγκαλιές. Τα υγρά μάτια. Ψίθυροι επικοινωνίας καρδιάς με καρδιά. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο του Χρήστου. Ζήτησα να περάσουμε πρώτα από εκεί που ήταν το ψιλικατζήδικο του πατέρα μου. Εκείνο που ζωντάνεψα σε μια ιστορία με αφορμή εκείνη την δική της την "Παστρικιά"... Κι έπειτα ένα γύρο περιφερειακά την πόλη. Μια γρήγορη ματιά ψηλά από την Παναγιά Γορίτσα. Κι έπειτα στο Ξενία να τακτοποιηθεί και να πάρε μια ανάσα. Χάρηκε σαν παιδί το δωμάτιο μπροστά στη θάλασσα με την θέα απέναντι... Πόσο η χαρά της με γέμισε χαρά... Για λίγο μόνη, την περιμέναμε να φρεσκαριστεί να πάμε για φαγητό... Ήρθε και η Μαριάννα. Αχ Αντιγόνη! Κρεμαστήκαμε στο βλέμμα της, στα λόγια της, στα μάτια της... Πόσο μας μάγεψε όλους μας.... Θαρρείς το πηρουνάκι είχε γίνει ραβδάκι νεράιδας στα χέρια της... Η στενοχώρια μου που δεν έτρωγε σχεδόν τίποτε... Τι κρίμα.


  Χωρίσαμε. Ξεκούραση για εκείνη. Και τώρα τρέχουμε... τα ερωτηματικά... το άγχος πια διπλό έχοντας πια την βεβαιότητα ότι αυτός ο Άνθρωπος αξίζει τόσα κι άλλα τόσα! Είναι όλα έτοιμα άραγε; Τα κείμενα; Ο υπολογιστής για την μυστική γέφυρα μέχρι Κύπρο; Η τούρτα-βιβλίο της Έλενας έφτασε; Το ηχητικό της Νανάς με την γλυκύτατη κριτική της Σοφίας Βόικου θα ακούγεται καλά; Οι απόδοση των κειμένων θα έχει το σωστό χρώμα απ' όλους; Θα έχει κόσμο; Θα έρθουν To alataki (Ιωάννα Φωτιάδου) και Θεοφανώ από Λάρισα; Η Artanis; Όλα μέρος της ιστορίας και των εκπλήξεων... Και το πιο βασανιστικό... Θα βρω τα λόγια;
Βιογραφικό με Χρήστο

Παλιά διηγήματα

Μαζευτήκαμε λίγοι. Η ομάδα σχεδόν σε απαρτία. Κάποιοι επέλεξαν να λείπουν. Εκείνοι έχασαν. Κάποιοι νέοι φίλοι... Η ομάδα της Λάρισας με την ίδια αγωνία και προσμονή. Η τούρτα στο ψυγείο. Ο υπολογιστής με την κάμερα στραμμένη στο πάνελ και η Έλενα κρυμμένη πίσω από την εικόνα της Αντριάννας σιωπηλή, υπομονετική, αδημονούσα... Η Αντιγόνη μας... Οι συστάσεις. Η συγκίνηση στα ύψη. Ένα σύντομο βιογραφικό από τον Χρήστο. Ξεκίνησα την ιστορία. Πως από την εκπομπή της Νανάς γνώρισα την Θεοφανώ αλλά και το blogging και φυσικά την Γιαγιά Αντιγόνη. Πως γνώρισα την Θεοφανώ από κοντά και εκείνη με έφερε στην ομάδα Bookcrossing του Βόλου... Πως γνώρισα μέσω της Θεοφανώς to alataki και πως ξεκινήσαμε με το δικό της βιβλίο την περιπέτεια αυτή των παρουσιάσεων... Το νούμερο ένα και το νούμερο πενήντα, η Αντιγόνη μας, μαζί. Βρήκα τα λόγια μέσα μου για το πως και γιατί ερωτεύτηκα  τις λέξεις της... αγάπησα τους ήρωές της... λάτρεψα τις εικόνες της... Διάβασα εγώ και η Άννα Μαρία αγαπημένα από τα παλιά κείμενα για να με νιώσουν, να δουν την Αντιγόνη με τα μάτια της δικής μου ψυχής. Και μια γλύκα απλώθηκε ολόγυρα... Το έβλεπες στα βλέμματα. Το άκουγες στην κατανυκτική σιωπή. Πίσω στην οθόνη της τηλεόρασης ψηλά, έτρεχαν εικόνες... Πειραιάς την μια... Αίγινα την άλλη.... Έκπληξη και υγρά μάτια καρφωμένα εκεί όσο οι φωνές χάιδευαν τα αυτιά. Έπειτα ήρθε η γλυκιά φωνή της Νανάς με την ομορφιά της κατάθεσης της Σοφίας Βόικου να ξαφνιάσει την συντροφιά... Κι έπειτα η κατάθεση καρδιάς της Έλενας που ανέλαβε ο Χρήστος. Και τα αποκαλυπτήρια της ίδιας... Εκεί στην οθόνη του υπολογιστή συγκινημένη. Τόσο μακρυά και τόσο κοντά συνάμα. Μετά κομμάτια διαλεγμένα από το βιβλίο.διάβασαν η Μαριάννα και η Δήμητρα. Μας ξάφνιασαν με διαλόγους. Με ζεστό χρώμα στην φωνή... Τελευταία έκπληξη η τούρτα βιβλίο της Ελενας με το εξώφυλλο των Αύγουστων επάνω και τα λουλούδια από την Έλενα αλλά και από τον κ.ο Βασίλη Μητσάκη και την σύζυγό του την Αμαλία Γκιζά, τους υπέροχους ηθοποιούς, (http://www.facebook.com/events/590597094285899/?notif_t=plan_edited την επόμενη έκπληξη που δεν θα ήταν στον όμορφο χώρο της Αριάδνης)...
Παλιά διηγήματα με Άννα Μαρία

Λίγοι μεν, εκλεκτοί και προσηλωμένοι δε, στον ζεστό χώρο.
Αποσπάσματα του βιβλίου από
Δήμητρα και Μαριάννα

Όμορφος κόσμος όμορφος χώρος
Η Έλενα μέσω skype κοντά μας

Ο Χρήστος με την τούρτα της Έλενας!
Το πάνελ εν απαρτία

Με την Θεοφανώ
Με to alataki Ιωάννα Φωτιάδου

Εγώ η Θεοφανώ η Ιωάννα και η Δήμητρα

Ιωάννα Τάσος Θεοφανώ η παρέα της Λάρισας


   Καταλήξαμε στον Πολυχώρο Φουντούλη για την παράσταση του κ.ου Μητσάκη Επικήδειος (Ι.Καμπανέλλη)... Ενθουσιάστηκε παρά την κούραση... Αδυσώπητα γρήγορος ο χρόνος κυλάει αντίστροφα.... Αυτές οι ώρες ήταν τόσο λίγες θαρρείς... Τις κράτησα μέσα μου... Βαθιά. Τόσο που δεν έβρισκα λόγια να γράψω. Η Αντιγόνη έφυγε μόνη την άλλη μέρα. Δεν μπορούσα να είμαι εκεί σαν έφευγε λόγω απασχόλησης. Πίσω έμεινε στις καρδιές μας η σεμνότητα και η τρυφερότητα μιας μεγάλης συγγραφέως, μιας τεράστιας σε δύναμη πέννας συγγραφέως, που εμείς οι αναγνώστες χρίσαμε συγγραφέα ενώ η ίδια δεν θέλησε ποτέ να ανέβει ψηλά εκεί που η θέση της μόνο και μόνο για να μας χρειαστεί ποτέ να μας κοιτάξει από εκεί...

23 σχόλια:

  1. εμ...τώρα θα δεις και ποσο εκκωφαντική είναι η απουσία της...


    καλημέρα Σπύρο μου!
    να πω άλλο ένα ευχαριστώ;
    όσα και να πω ότι και να πω το ξέρεις πως δεν είναι μπορετό να χωρέσουν μέσα αυτά που νοιώθω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω καλή μου! Τώρα πια δεν λείπει ΜΌΝΟ σε μένα. Όλοι όσοι την γνώρισαν την λάτρεψαν. Όλοι πήραν μαθήματα σεμνότητας και ταπεινότητας. Θα το θυμούνται πάντα αυτό!
      Κι εσύ μην ευχαριστείς... Συνέβαλλες όσο δεν φαντάζεσαι σε αυτό που ήθελα για εκείνη. Δεν είναι τα υλικά πράγματα μόνο που χρειάζονταν. Ήταν το φορτίο συναισθημάτων που έπρεπε να ξεχειλίζει. Ήταν οι λέξεις οι κατάλληλες... Σε αυτό με βοήθησες απέραντα.

      Διαγραφή
  2. Ήρθα, ήρθα! Ευχαριστώ για την πρόσκληση, ήταν πολύ όμορφη και συγκινητική εκδήλωση! Φιλιά σε όλους και στη γιαγιά Αντιγόνη:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ ευχαριστώ γιατί ήσουν εκεί, γιατί ένωσες την φωνή σου μαζί μου στο Γιαγιά Αντιγόνη ΣΕ ΛΑΤΡΕΎΟΥΜΕ! Γιατί έκανες μια τρυφερή ανάρτηση... Γιατί υπάρχεις, γνωριστήκαμε και πλουτίσαμε!

      Διαγραφή
  3. Τι ζεστές αγκαλιές, τι ζεστό περιβάλλον την περίμεναν!!!
    Πόσο ωραία περάσατε!!!
    Με τι υπέροχες αναμνήσεις την ξεπροβοδίσατε!!!
    Πάντα τέτοια σας εύχομαι...
    Υπέροχες εκδηλώσεις αγάπης, ποιότητας, τέχνης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είχα ελπίσει... Αυτό... να πάρει μαζί της περισσότερα από όσα έχει δώσει... Έσπειρε τόσα... Δικαιούται καλό και άφθονο καρπό!

      Διαγραφή
  4. Απίστευτη περιγραφή!!! Μας έκανες όλους παρόντες στην βραδυά!

    Ζήλεψα...που δεν ήρθα παρέα με την Αντιγόνη μας στην πατρίδα...

    Είδα επιτέλους και το αγαπημένο μου alataki!!! Φιλιά πολλά σ'όλους σας!
    Υ.γ. η Artanis επέστρεψε? Γιατί δεν την φωτογραφήσατε κι'αυτή?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kary!!!!! Πόσο χαίρομαι που σε βρίσκω εδώ! Τώρα στενοχωρήθηκα που δεν ήρθες... Σκέψου πόση χαρά θα έπαιρνα! Ίσως αν ήξερε ότι ερχόσουν θα ερχόταν κι ο Ασωτούλης!!! Ή και ο Προβατούκος! Όσο για την Artanis ναι εκεί ήταν όμως δεν ήθελε να εμφανιστεί και το σέβομαι... Πάντως σε μια δυο φωτογραφίες εμφανίζεται...

      Διαγραφή
  5. Είναι στιγμές που αναρωτιέσαι πόση χαρά μπορείς να πάρεις από μια αγκαλιά...
    Ακόμα στην καρδιά μου είναι χαραγμένες προτάσεις που δεν συναρμολογούνται!
    Μόνο μένουν με συναισθήματα..
    Μένουν κλειδωμένα και αυτή η "φυλακή" είναι ζωογόνα... όσο αντιφατικό και αν ακούγεται!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Αντιγόνη μου! Σε ευχαριστώ που μπήκες στην ζωή μου... Σε ευχαριστώ για τις στιγμές, το συναίσθημα, το νόημα, τις εικόνες που της χάρισες... και την ομόρφυναν...

      Διαγραφή
  6. Καλησπέρα.Είδα το όνομα της
    αγαπημένης φίλης Αντιγόνης,και
    ψάχνοντας βρέθηκα στη δική σου,
    ανάρτηση,απρόσκλητη επισκέπτης.
    Διάβασα το κείμενο για την επίσκεψη
    της Αντιγόνης στο Βόλο,και πράγματι
    συγκινήθηκα πολύ.
    Αν το ήξερα ίσως να ερχόμουν!
    Ελπίζω να τη δούμε κι εμείς εδώ στη
    Θεσσαλονίκη!
    Καλό βράδυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Frezia μου εδώ κανείς δεν χρειάζεται πρόσκληση! Έχετε πάντα το ελεύθερο να έρχεστε να κερνιέστε ότι καλό βρίσκετε! Μακάρι να ερχόσουν... Περίσσιος ο χώρος για αγάπη στην Αντιγόνη μας... Όμως μην μου στενοχωριέσαι... Ένα πουλάκι μου είπε πως ίσως ίσως κάτι ψήνεται...

      Διαγραφή
  7. Παρούσα για να σε ευχαριστήσω για την ανταπόκριση από την παρουσίαση του βιβλίου της Αντιγόνης μας,αλλά και για την ευγενική σου χειρονομία να παραχωρήσεις αυτό το ωραίο υλικό στον σταθμό μας...
    σε ευχαριστούμε από καρδιάς...-:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το λέω και δημόσια... Δεν χρειάζεται ευχαριστώ για κάτι που γίνεται με όλη την καρδιά μου για την Αντιγόνη ΜΑΣ! Είσαστε υπέροχοι και είναι τιμή μου να φιλοξενείται από εσάς η "κατάθεση ψυχής" μου...

      Διαγραφή
  8. Δεν θα ήθελα απλώς να γνωρίσω την αγαπητή Αντιγόνη, θα ήθελα να ήμουν σε εκείνη τη βραδιά, που τόσο ωραία παρουσίασες. Πάντα έχουν αξία τέτοιες παρουσιάσεις και είναι και πολύ συγκινητικές για όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να την γνωρίσεις... Από ότι είδα βρεθήκατε με τα κορίτσια μια πεντάδα και περάσατε όμορφα... Πάρτε την Αντιγόνη οι πέντε σας και βγείτε... Θα γυρίσετε πάμπλουτες! Κάντε το... Οι περισσότερες την ξέρετε! Είναι ανεκτίμητος άνθρωπος...

      Διαγραφή
  9. Καλησπέρα..ευχαριστώ για τη σημερινή επίσκεψη και σχόλιο στο μπλοκ μου και τα καλά σας λόγια.. μια ταπεινή προσπαθιούλα εκτίμησης και ανταπόδωσης σε όσους αγαπούν και στηρίζουν και επισκεπτονται αφιερώνουν χρόνο στο σπιτάκι μου , αυτή ήταν η ιδέα του συγκεριμένου 'γνωρίστε την μπλογκογειτονιά μας'
    όπως βλέπω κάτι παρόμοιο κάνατε και σεις με αυτήν σας την ανάρτηση..μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Αντιγόνη μου έδωσε τόσα πολλά και την ένιωσα από παλιά τόσο κοντά μου που είχα την τεράστια ΕΠΙΘΥΜΊΑ πάνω από όλα να την γνωρίσω... και φυσικά την χαρά και την ΥΠΟΧΡΈΩΣΗ να προβάλω αυτό που η πέννα της γέννησε και που τόσο παρακαλέσαμε να γίνει πραγματικότητα... Σε ευχαριστώ Δελφινάκι που πλατσούρισες κατά 'δω...

      Διαγραφή
  10. Σπύρο , ακόμη νιώθω τον ενθουσιασμό , την ζεστασιά , την φιλία , και τη ζωντάνια εκείνης της βραδιάς μέσα στην καρδιά μου ......
    Το έγραψα και στο φόρουμ του bookcrossing, εσείς οι Βολιώτες είστε ΑΠΙΘΑΝΟΙ !!!!!!!!!!!!
    Καταφέρατε να αφήσετε "άφωνη" την Αντιγόνη με τις εκπλήξεις που διαδέχονταν η μία την άλλη:-)
    Συγχαρητήρια !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ούπς......ξέχασα να υπογράψω το σχόλιό μου!!!
    ΘΕΟΦΑΝΩ απο Λάρισα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεοφανούλα μου ήσουν μια από τις εκπλήξεις και το ξέρεις. Το ότι ήρθατε και έρχεστε πάντα όταν μπορείτε δείχνει τι είστε κι εσείς! Αμοιβαία η εκτίμηση και η αγάπη... Κι εσείς θα πετυχαίνατε κάτι τέτοιο αν ξεκινούσατε να το κάνετε γιατί έχετε την ποιότητα και το μεράκι να το κάνετε! Ξεχνάς τι έκανες εσύ για την Νανά;;; Α! Και την κριτική της Βόικου στην Νανά εσύ την έστειλες!

      Διαγραφή
  12. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, δε λένε; Δεν το πολυπιστεύω δηλαδή, και τελευταία είμαι αμελής, το παραδέχομαι.
    Λοιπόν Σπύρο, έχεις την ικανότητα όλα να τα κάνεις λογοτέχνημα. Εδώ, δεν διαβάζω μια περιγραφή παρουσίασης βιβλίου, διαβάζω μια περιπέτεια μυστηρίου και ιστορίες αγάπης.
    Τι να πω, πόσοι άνθρωποι έχουν το μεγαλείο ν' αγαπήσουν τόσο πολύ τα μικρά και τα μεγάλα της ζωής...
    Συγχαρητήρια για την περιγραφή και κυρίως για την άψογη παρουσίαση και τη φιλοξενία σας, για τη ζεστασιά που κάλυψε όλους μας και για την ευκαιρία που μας δώσατε ν' αγκαλιαστούμε με την Αντιγόνη, που όντως ο τίτλος της πάει γάντι...
    Σας ευχαριστούμε όλους...

    to alataki

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Για σένα ποτέ δεν είναι αργά alataki μου! Ο καλός σου λόγος πάντα... Χαίρομαι αφάνταστα που μοιραστήκαμε εκείνη την βραδιά! Ήσουν η ίδια μια από τις εκπλήξεις στην Αντιγόνη μας! Η παρουσίαση ήταν όμορφη γιατί δεν σχεδιάστηκε... Αφέθηκε να βγει από την καρδιά σαν φυσική ροή αγάπης... Όσο για την περιγραφή με κολακεύεις τα μάλα αλλά θα το ξαναπώ... Και αυτά τα λόγια αφέθηκαν να κυλίσουν από την καρδιά στο χαρτί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή